Utdrag+havamal+-tkj


 * Utdrag fra Håvamål:**

1. Augo du bruke fyrr inn du gjeng, i kot og i kråom, i kot og i krokom. For d'er uvist å vita kvar uvener sit fyre din fot.

2. Sæl den som gjev! Gjest er inn komen, kvar finn han sess åt seg? Brå vert den som på brandom skal sitja og føre ærend fram.

3. Eld han tarv som inn er komen og um kne kulsar. Til mat og klæde den mann hev trong som hev i fjell fari.

4. Vatn og hand-duk han ventar å få, når til bords han vert beden. Syn godlaget fram, so greidleg du kann, med ord og attbeding.

5. Vit han tarv som vidt skal fara; d'er mangt heime høvelegt. Til bisn han vert som veit for lite, når han sit med kloke folk saman.

6. Av sin eigen klokskap kyte ingen, men ver håvàr i hug. Når du gløgg og tagal i gardane sviv, du kjem ikkje brått i beit.

7. Grannvar mann, til gjestebod komen, tegjer med andre talar. Lyder med øyro og med augo skodar, veltenkt og fyre var.

8. Sæl er den som seg mun vinne fagre ord av folk. Endå det er ymist med det du eig i annan manns barm.

9. Sæl er den som sjølv mun eige livsens hugnad og heider. For ofte hev menn ille råder aust or barmen hjå andre.

10. Betre byrdi du ber 'kje i bakken enn mannavit mykje. D'er betre enn gull i framand gard; vit er vesalmanns trøyst.